نشسته ام به ره یار ماه سیمایی که باز آید و بر من کند تجلایی اگر به دیده ببینم دوباره دیده ی یار روان شوم به دل آن نگاهِ دریایی ز سوز و ساز غزلهاى من مرنج اى شيخ كه من به دیده نديدم چنین مسیحایی

چه خوش آن زمان كه بينم رخ دلرباى جانان بدرم ز پرده ى دل همه غصه هاى دوران غم هجر با كه گويم برسد به داد اين دل كه مرا بس است شرح غم هجر پيش ياران گله مى كند جوانى ز من ار چه او نداند به كجا رسيده ام ا